Tentoonstelling Een halve eeuw Vlaamse filmkunst (In affiches)

jul
05
aug
25

Vernissage vrijdag 6 juli
Sprekers: Ronny Pede, Gert-Jan Willems en Annick Vandebuerie (schepen van cultuur)

 

Verzamelaar en filmkenner Ronny Pede (zie interview verder in dit H-blad) neemt de bezoeker mee doorheen de geschiedenis van de Vlaamse film aan de hand van zijn indrukwekkende collectie filmaffiches. Van de boerendrama’s van na de Tweede oorlog, de voorzichtige stappen richting spraakmakende cinema, het ontstaan van de eerste grote kaskrakers, tot de huidige generatie filmakers op zoek naar internationale aansluiting. En hoe kan het ook anders, we laten je meegenieten van onze collectie Vlaamse films in een zeer gevarieerde themastand.

 

Ronny Pede ademt film. Hij is sinds 1973 filmcriticus en was tot 2005 hoofdredacteur van het filmmagazine Film en Televisie. Hij sprokkelde een indrukwekkende collectie filmaffiches bij elkaar. Een selectie Vlaamse (literaire) filmaffiches kan je in de maanden juli en augustus bewonderen in de bib.

 

Interview 

Waar is je passie voor film ontstaan?

In mijn geboortedorp Evergem was een plattelandsbioscoop. Daar mocht ik zelden naartoe, film was ‘des duivels’ volgens de pastoor. Uitzonderingen waren De Witte en De familie Trapp. Mijn eerste filmherinneringen dateren van de parochiezaal waar af en toe kolder van Laurel en Hardy vertoond werd. Op zondagvoormiddag, na de mis, werden er soms filmvoorstellingen georganiseerd door de ‘Eucharistische Kruistocht’. Daar zag ik Marcellino Pane e Vino, een Italiaanse religieuze film uit de jaren 50 over een weeskind dat door Christus naar de hemel gebracht wordt. Als kind was dat behoorlijk indrukwekkend. Ik kreeg er de filmmicrobe te pakken, ze heeft me nooit meer losgelaten.

 

Hoe verliep het verder?

Eind van de jaren 5O bracht mijn broer het tijdschrift Film en Televisie voor me mee. Vooral nummer 31 met Ingrid Bergman op de cover intrigeerde mij. Ik vroeg en kreeg een abonnement. Toen al was ik zeker: later zou ik over films schrijven. In diezelfde periode ontdekte ik tijdens de papierophalingen van de KSA filmaffiches die aan de deur van de herbergen lagen. Ik was meteen geïnteresseerd. Hierdoor werd ik nog zekerder dat ik later ‘iets’ met film zou doen.

Toen ik 16 was ontdekte ik de Universitaire Filmclub Gent o.l.v. Jean-Marc De Vos. Daar zag ik films van Godard, Bresson, Ozu en Eisenstein. Mijn vriendschap met Jean-Marc resulteerde in een Evergemse filmclub, Satirikon. We vertoonden films van Chabrol, Kurosawa en Rohmer en hadden ook aandacht voor Vlaamse films.
En toen kwam mijn burgerdienst bij de Katholieke Filmliga, uitgever van Film en Televisie.

 

De kat werd bij de melk gezet?

Inderdaad. Na mijn burgerdienst mocht ik er blijven en leerde ik zo de Belgische filmwereld van binnenuit kennen. Ik kreeg de kans om voor Het Filmgebeuren (nu Filmfest Gent) eigen programmatie te voeren. Begin jaren 90 mocht ik ook aankoopsuggesties doen voor zowel cinema Sphinx (Gent) als distributeur Fivitel.

 

Zo ontstond een carrière in film?

Ondertussen ben ik met pensioen en heb ik alleen nog voeling met de papieren filmwereld, mijn collectie filmaffiches. De tentoonstelling van Vlaamse filmaffiches in de Harelbeekse bib is niet de eerste filmaffichetentoonstelling die ik mocht samenstellen, maar in zijn genre de meest uitgebreide.

 

Wat is jouw top 5 van Vlaamse films?

Kiezen is verliezen, maar na wat wikken en wegen kom ik tot dit resultaat:

- Monsieur Hawarden (Harry Kümel) naar het boek van Filip De Pillecyn.
- Het kortfilmoeuvre van Raoul Servais, met op kop Harpya.

- Daens (Stijn Coninx) naar het boek van Louis Paul Boon.

- De Witte van Sichem (Robbe De Hert) naar het boek van Ernest Claes.

- Rabot (Christina Vandekerkchove). Documentaire over de woonblokken van de Gentse Rabotwijk.

 Het volledige artikel lees je op onze website

 

Aangemaakt op: 09/06/2018

Reactie toevoegen